 |
| The stories from Down Under |
 |
 |
 |
 |
|
|
The Oz adventures van Teun en Nien
|
 |
We zijn weer in het mooie Oz!
|
| 08.13.11- Cotton Tree, Maroochydore |
| De avonturen van de familie Schut |
|
Om nog even kort terug te komen op de vorige story: het nieuwe huis bevalt ons uitstekend en we hebben geen moment spijt gehad van de ‘extra’ verhuizing. Wat wij tijdens het vorige stukje al wel wisten is dat we volgend jaar februari ons duo gaan uitbreiden tot een trio en om dan in januari te hadden moeten verhuizen met een 8,5 maand dikke buik… nee bedankt! We genieten volop van ons ‘buiten’ en dan met name het voortuintje. De courtyard hebben we tot nu toe een beetje links laten liggen doordat er nog geen meubels staan, maar dat voortuintje… Hemels in dat felle winterzonnetje en ook de zelfaangelegde kruidenbak doet weer goed zijn best.
Over naar Joke en Peter (voor de niet-familieleden/ bekenden, Joke en Peter zijn Teun zijn ouders)… Het weerzien was na meer dan een jaar natuurlijk hartstikke leuk en al snel planden we onze (Teun en Nien’s) vakantiedagen vol met leuke tripjes. De eerste paar dagen mochten J & P nog even bijtanken van de lange vlucht, maar zodra wij niet meer hoefden te werken werd de auto ingeladen en vertrokken we voor het eerste tripje naar het zuiden. Voor ons natuurlijk bekend terrein, want bijna elk tripje van ons gaat naar het zuiden, maar J & P waren Queensland nog nooit uitgeweest. De eerste twee dagen werden al kamperend doorgebracht in Brunswick Heads. Hartje winter waren we de enigen in een tent. Koud? Tja… overdag was het korte broeken en t-shirt weer, maar ’s avonds koelde het toch wel af naar weinig graden en trokken J & P hun thermo ondergoed en donzen jackies aan en deden Teun en ik het met de warmste kleren die we hadden… ’s Nachts een extra donsdek over de slaapzakken en ons kon niets gebeuren. Byron Bay was de tweede dag een hoogtepunt, want vanaf de vuurtoren hadden we een mooi uitzicht op de springende walvissen in de verte, en in Woolgoolga op de derde dag gaven de dolfijnen even een showtje weg door mee te surfen in de golven vlak voor de kust. Daarna ging de rit landinwaarts, want onze reisbijbel ‘de Lonely Planet’ sprak vol lof over de Waterfall Way. En er was niets gelogen van de wijze Planet woorden. De watervallen waren goed gevuld en daardoor spectaculair, de natuur door de vele regen van de zomer supergroen en de leuke vliegebeestjes lieten zich ook volop spotten. Maar… kamperen konden we hier niet meer, want de temperaturen iets inland zakken al gauw naar het nulpunt en zo gebeurde het dat we in de meest schattige cottages sliepen met mooie vergezichten en interessante mensen. De terugweg ging via de wijnstreek en dus moest er op 4 verschillende locaties ‘getaste’ worden. 09u ’s ochtends? Geen probleem…
Als volleerd Bobbers reden Teun en ik Joke en Peter weer de bewoonde wereld van Brisbane in, alwaar we de laatste nacht van ons eerste tripje verbleven. Op 13 hoog in het midden van het centrum hadden we een spectaculair uitzicht over zowel de stad als de achterliggende bergen en we sliepen dan ook heerlijk (alleen Joke niet, die kan maar niet wennen aan ‘stadsgeluiden’). De volgende dag in de vroege ochtend naar het museum van de moderne kunst en toen op naar The Gabba. Een groot stadion waar we AFL gingen kijken. Voor de leken… AFL is Australisch Football en kan er nogal heftig aan toe gaan. Helaas was ons team de verliezer, maar de wedstrijd was retespannend geweest en er werd veel gescoord… Thuis aangekomen vlogen J & P al snel richting de outback voor hun wandelavontuur (ze hebben de Lara Pinta trail gelopen) en gingen Teun en ik door met de dagelijkse beslommeringen van werken etc… En zo is dit verhaal eigenlijk al lang genoeg om in 1x te lezen, dus binnenkort vertel ik pas weer meer over het tweede tripje. Dat houdt het spannend beste lezers…
|
|
|
|
| 06.24.11- Cotton Tree, Maroochydore |
| Een verhuizing en double trouble |
|
Een verhuizing vragen jullie je nu af? Zijn die twee in februari al niet verhuisd naar een hartstikke leuk huis? Ja dat waren we inderdaad en we woonden er ook heel lekker, maar twee weken geleden kregen we ineens een telefoontje van de makelaar… De eigenaar van het huis zou door persoonlijke omstandigheden zijn huis weer in willen en of wij eruit wilden. Officieel mochten we er tot eind januari wonen, want we hadden een jaar contract. Dan hadden we gehoopt het contract nog wat langer te kunnen verlengen, maar nu wisten we dat dat er niet zou inzitten want de eigenaar wilde erin zodra ons contract zou aflopen. Dan hadden we dus in januari weer op zoek gemoeten naar een huis. Niet wetende of dat in dit relaxte buurtje zou zijn en naar onze wens. Maar… een week voor het telefoontje van de makelaar was onze buurman op de hoek verhuisd. Huis stond dus leeg… Bijna dezelfde indeling als het huis waar we al zaten. 3 slaapkamers, twee badkamers, 3 plees etc. alleen is alles een tikkeltje smaller. Maar dat is geen probleem want wat we ervoor terug krijgen is een hele grote courtyard. Omdat het een hoekwoning is hebben we een tuin om ¾ van het huis heen. Dit betekent ook dat het huis van binnen veel lichter is en in de winter een stuk warmer (ik wil nog niet denken aan de zomer, want dan ‘cooken’ we waarschijnlijk weg van de hitte). Binnen werd alles opnieuw geverfd en ook krijgen we nieuwe gordijnen/ lamellen whatever voor alle ramen. Helemaal goed dus, alleen die verhuizing is natuurlijk een hassle. Alles inpakken en weer uitpakken in een huis wat letterlijk 10 meter bij het andere vandaan ligt. Gelukkig kregen we hulp van double trouble en zijn we inmiddels als een paar dagen gesetteld. De verfluchten moeten nog steeds een beetje verdreven worden en in je blote kont door de slaapkamer lopen als het licht schijnt zit er ook nog niet in (de gordijnen man komt hopelijk snel), maar dat is hopelijk over een week ook allemaal opgelost.
Double trouble dus… In de vorm van Maaike (oud collega van Teun uit het Kennemergasthuis) en haar beste vriendinnetje Ruby a.k.a Dinsdag (doordenkertje). Zij hebben eerst een paar maanden door Azie gereisd en sluiten hun reis af in Australie. Na een tourtje door de outback kwamen de meiden in sneltreinvaart van Cairns naar ons gecrossed. We hadden van tevoren gezegd dat we het gezellig zouden vinden als ze zouden komen en dat ze na een dag weer wegmochten, maar ook langer mochten blijven. Dat werd langer… Twee weken in totaal zijn ze bij ons in huis geweest en hebben we van alles een beetje gedaan, maar ook vooral niets. De meiden hadden in Indonesie leren surfen en samen met Teun hebben ze hun eigen board/ wetsuit/ boardbag gekocht en moest er natuurlijk gesurfd worden. Verder waren de laptop en de chaise lounge continue bezet (hoe bedoelen jullie internetverslaafd?) en de Nationale Parken en de Steve Irwin zoo bleven onbezocht. Maar het was hartstikke gezellig en we waren blij dat zij ons konden helpen verhuizen. Nu hebben we weer het rijk alleen voor twee weken en dan komen Joke en Peter op maandag de 4e aan in Brissie. De zaterdag daarvoor hebben we nog een bruiloft van Marijn en Stefan op Fraser Island, dus er wordt niet stil gezeten.
Over twee weken vakantie! Kijk er naar uit…
|
|
|
|
| 05.08.11- Yamba en omstreken |
| Milkyway moments |
|
Er is niets ergers dan midden in de nacht te moeten piesen als je aan het kamperen bent. De ene keer is de camping te druk waardoor je niet naast de tent kan en het hele eind naar de wc’s moet lopen, de andere keer regent het. Lig je net lekker te slapen wordt je wakker met ‘dat’ gevoel… Shit, het is pas 02.00u, dus ophouden tot 07.00u heeft geen zin (en niet drinken voor het slapen gaan heb ik ook opgegeven, ik moet toch wel). Zuchtend rits ik me uit mijn warme slaapzak, hijs ik me in een t-shirtje, zoek ik mijn zaklamp en rits ik de tent open. Buiten is het koud en om het allemaal nog erger te maken is het ook nog supervochtig. Wat betekent dat het tentzeil vochtig is en dat natuurlijk niet open wil klappen waardoor mijn rug ook zeiknat eindigt. Gelukkig zijn we deze keer bijna de enigen die zo gek zijn om in een tentje te slapen dus kan ik met een gerust hart naast de tent neerhurken. En dan kijk ik omhoog… Mijn grote mooie vriend de “melkweg” laat zich zien vannacht. En op dat moment is het helemaal niet erg meer dat ik moest piesen. Ik blijf nu graag nog een minuutje extra buiten de tent.
Dit was één van de gebeurtenissen van de afgelopen dagen. We waren 4 dagen vrij en toe aan een roadtripje. De golven waren al een week “pumping” aan de Goldcoast en nog lager naar het zuiden dus daar moesten we heen. Woensdagochtend eerst hier nog even surfen (Teun dan) en daarna de weg op. Ik achter het stuur, want na een surfsessie sluit Teun liever even zijn oogjes en cruisen maar. Onze missie was om vooral rustig aan te doen en niet te plannen en maar zien waar we uitkomen. De eerste dag lunchen in Byron Bay. Niet in het gebruikelijke stadje, maar weer eens een keer de Lonely Planet volgen en het aanbevolen eetcafeetje aan het strand een bezoekje gebracht. Tussen de kwetterende vogels en met uitzicht over de blauwe oceaan genieten van het lekkers en het zonnetje. Daarna een tochtje naar de Lighthouse gemaakt en even staan kijken naar de springende dolfijnen in de baai (dat was ook zo’n ‘melkweg’ momentje), zo leuk! ’s Middags kwamen we uit in Lennox Head en besloten we daar de tent op te zetten. BBQ-tje en daarna nog even een theetje in de campkitchen. Beetje babbelen met een Nederlands stelletje (waren ook in Nieuw Zeeland geweest en dat was toch wel mooier dan Australie. Maar in Australie vonden ze de beestjes zo leuk. Ze waren al in een koala ziekenhuis geweest en naar het Sydney aquarium om de Platypus te zien. En Oh ja, Noosa stond ook nog op hun ‘verlanglijstje’. Bah, ik had alweer genoeg gehoord… Beetje tof doen over Nieuw Zeeland en de leuke Australische beestjes, maar ze alleen in ‘gevangenschap’ zien… en dan dat verschrikkelijke woord… verlanglijstje). Ik was er klaar mee, doe die tv even aan wil je!
De volgende dag op zoek naar de zon, want we werden met regen op de tent wakker. Onderweg een koffietje in Woodburn, een echt Australisch dorp van 30 jaar geleden, en een tripje langs de verschillende Op-Shops gemaakt voor het scoren van LP’s. Daarna doorgereden naar Yamba. Flashback naar 5 jaar geleden toen we op een camping in Yamba stonden en onze gloednieuwe/ vijfdehands auto niet meer wilde starten, kapotte fuelpump (een van de eerste blog verhaaltjes). Voor de goede karma maar een andere camping uitgezocht en verse garnalen en zalm gekocht in de haven voor weer een BBQ-tje. De volgende ochtend… Wakker gekrijst door de rainbow papagaaitjes en het gelach van de Kookaburra’s. Vroeg op weg dus. De auto bleek het gelukkig nog te doen… en de golven deden het ook. In Angourie (means noisy ocean) het water in. Niet als enige, want hier ben je echt ‘sharkbait’. Teun vertelde achteraf dat er wel eens iemand doodgebeten is op dit plekje… Always good to know! Koffietje etc (het begint nu saai te worden, maar zoals eerder vermeld hadden we het onze missie gemaakt vooral niets te doen) en weer terug naar het Noorden rijden. Weer een melkweg moment onderweg. Daar aan de linkerkant, in die boom zonder bladeren, in het mooie zonlicht, twee grote eagles met witte koppen en tussen hun in een groot nest… Wauw!! Maar helaas, geen vluchtstrook voor een fotomomentje. Deze moeten we (jullie) dus maar even onthouden. Nog een surfuurtje in Lennox Head en toen en via Bangalow (hip dorpje zo’n 14km inland vanaf Byron Bay, met veel collectable winkeltjes) naar Brunswick Heads gereden voor een laatste nachtje in de tent.
Veel theetjes, zonneuurtjes, muggenbulten, surfsessies, Op-Shops, barbies en lekkere broodjes verder en we zijn weer thuis. Aan het werk maar weer vanmiddag…
|
|
|
|
| 03.19.11- Springbrook |
| Tripje down south |
|
Afgelopen maandag gingen we dan “op reis” met Rob en Nance. In en rondom Maroochydore hebben we alle highlights nou wel gezien en Sunshine Plaza kennen ze ondertussen ook al van voor naar achter (van links naar rechts…). Bestemming op de eerste dag was Byron Bay (beachdorpje met leuke boetiekjes en anders dan anders winkeltjes). Onderweg even stoppen in Coolangatta voor een lekkere juice bij de beste juice toko die we kennen, gevolgd door een fish en chippie bij de Surfclub met uitzicht op Snapper Rocks. Daarna weer verder afzakken naar het zuiden en geroast worden in een cooking hete auto… lang leve A/C!! Een slaapplek voor die avond hadden we nog niet geregeld, want zo reizen wij altijd: “Oh dat zien we daar wel”. Maar aangezien pa en ma dat toch niet heel relaxed vinden regelde Teun via de lappie en tientallen telefoontjes een plekje voor de nacht terwijl wij winkel in/ winkel uit door Byron gingen. Het plekje voor de nacht bleek in een cabin op een camping te zijn (pa en ma: slik… camping?!?) in Brunswick Heads. Maar het viel ze 200% mee… “Jezus dit huisje heeft echt alles: combimagnetron, twee slaapkamers, fohn, toaster, waterkoker” en en en… uitzicht op een meertje en vele kakatoes. Dus daar zaten ze dan als twee biologen met hun verrekijkertjes op het balkonnetje van de cabin. Natje en een droogje erbij en de rest van de middag genieten van van alles en nog wat. ’s Avonds een heuse sausage van de barbie en weer vroeg naar bed (ze hebben ondertussen ook de Aussie mentaliteit van vroeg naar bed 21:00/ vroeg opstaan 07:00 aangenomen… Hmmm of is dat gewoon de Teun en Nien mentaliteit?). Op dag 2 was de bestemming Springbrook National Park, maar aangezien dat in de middle of nowhere ligt moesten we even snel voor twee dagen boodschappen inslaan. Tja snel… dat ging niet lukken, want we kwamen in Robina terecht waar zich ongeveer de grootste shopping mall van de Gold Coast bevindt. Twee uur rondgehangen en souvenirs geshopt en toen moesten we echt op weg naar het houten huisje in de Bush… 29 km aan kronkelweg door de bush bracht ons naar 1 km hoogte. Het verschil in temperatuur was gelijk te merken. We sloegen het straatje in waar ons huisje zich bevond en zagen de duurste, meest mooie huizen met de meest mooie uitzichten. Wij moesten op nr. 36 zijn… 30… 32… 34… “Nou dan is dat krot zeker van ons”, aldus Nancy en inderdaad. Teun en ik zagen de charme van een houten huisje midden in de bush, pa en ma dachten nog steeds aan de mooie Cabin op de camping ☺. Deur van het huis openmaken en even inspecteren hoor ik pa ineens: “Gadverdamme! Ik heb een wurmpie op me been!”. Hahaha, wurmpie bleek een bloedzuiger en bleek niet alleen om het huis aanwezig te zijn. Elke keer dat iemand de deur uit ging kwam hij/ zij terug met een wurmpie. Dan maar even snel een broodje naar binnen werken en wandelen. Bij het informatiecentrum een kaartje gehaald en stiekem (Teun en ik) de info gelezen over de vele giftige slangen die in het park wonen en de fire ants die nare bultjes achter laten als je hun nest verstoord. Ssssttt, hoeven pa en ma niet te weten, want dan gaat de tocht niet door… 4 km door verschillende soorten bossen met mooie vergezichten en paden achter watervallen langs. Teun liep voorop, want die kon met zijn lange wandelstok de vele dikke, glibberige skinks (denk aan die lizard in onze tuin, maar dan drie keer zo groot en dik en dan heel veel op het wandelpad) verjagen. Twee uur later (er moest onderweg regelmatig gestopt worden om vogels te kijken en foto’s te maken) weer terug bij de auto en nog even langs bij ‘The best of all’ lookout. 300 meter door het meest waanzinnige sprookjesbos gelopen waar bomen staan die nog uit de tijd stammen dat Oz aan Antartica vastzat. Laaaaaaaaaaaang geleden!! En de lookout: een beauty!! ’s Avonds hielden we ons bezig met het doodmaken van alle mieren die met honderden door het huisje wandelden (Teun en ik kregen er zelfs kriebels van) en probeerden we te slapen in het smoezelige bedje. Want… op dag 3 moest er gehiked worden. Maar liefst 17 km stond er op het programma. Weer het dal in, achter watervallen langs en vele beesten zien. In de ochtend tientallen boterhammen gesmeerd en rugzakken volgepakt met proviand om om 09.00u op weg te kunnen (we wilden voor donker terug zijn en aangezien we de dag ervoor al 2 uur over 4 km deden…). Na 200 meter echter al een bordje: Track Closure. Godver de godver de godver!!!! We voelden ons belazerd, want toen we het huisje huurden vertelde de mw. dat je zo mooi kon wandelen. Deze track was gesloten due to floods in 2009(!!). Maar ja… dat had ze ons natuurlijk niet gezegd, want dan zouden we haar huisje niet huren. Verder konden we in het park niet veel doen, dus Teun ging verhaal halen bij de eigenaar van het huisje en kwam terug met het grootste deel van het betaalde geld. Goed geregeld! Tijd om weer terug naar huis te rijden, want om een hele dag in een met mieren en bloedzuigers invested huisje te zitten… Nee dank u!
Vandaag hadden we een dagje dierentuin gepland. Onderweg al een paar spatjes, maar het zou niet de hele dag regenen. Zou niet… deed het wel… 4 Ponchos gekocht en vol goede moed het park in, maar met regen is het toch niet zo leuk als met een zonnestraaltje. De dieren lagen ook verstopt in hun droge holletjes, dus na een paar uurtjes hielden we het weer voor gezien. Lekker geëindigd met warme choco en grote koppen thee. Het was me het weekje wel…
|
|
|
|
| 03.13.11- Cotton Tree, Maroochydore |
| De week van de Jedemaatjes |
|
Pa en ma zijn alweer 1,5 week in Oz en hebben al veel gezien/ gedaan. De eerste paar dagen waren er vooral om bij te komen van het lange vliegen. Om half 5 in de ochtend klaar wakker en om half 5 in de middag allebei slapend op de bank. Tussendoor wat wandelingetjes in de buurt en wat winkels kijken in de Plaza (heel groot overdekt winkelcentrum op loopafstand). Teun en ik moesten afgelopen week nog 4 dagen werken en ook toen vermaakten ze zichzelf met blaren kweken op wandelingen naar Mooloolaba (Malle Babbe aldus pa, want Mooloolaba krijg je toch je bek niet uit?). Thuis hadden ze er nog aan gedacht hier een auto te huren, maar dat idee werd al op de eerste dag afgekeurd. Rijden aan de linkerkant is 1, maar dan ook nog het stuur aan de rechterkant pffff, laat maar zitten... Nu moeten ze dus genoegen nemen met een Kamikaze driver die Teun heet en heel ongeduldig is en het liefst naar iedereen toetert…
Inmiddels hebben Teun en ik ook vakantie en nemen we ‘de oudjes’ mee op sleeptouw. Zo zijn we van de week naar de Buderim falls en Eumundi markets geweest en hebben we 7 km door Noosa NP gehiked.. En ook de UGG winkel is al bezocht waardoor pa nu genaamd gaat als Cowboy Jimmy (heeft zichzelf op een kangaroe leren hoed getrakteerd).
Beestjes wise mogen Mum and Dad niet klagen. Alleen al in en om het huis hebben ze de nodige creepy crawlers gezien. Mr BLT (die tegenwoordig Harry heet en niet door pa gevoerd wil worden), de nodige Brush Turkeys en… voorheen nog nooit in de tuin gezien, maar deze week waren er ineens twee possums in de tuin en elke avond worden we vreselijk in de maling genomen door een grote fruitbat die in de achtertuin de besjes uit de boom vreet. Zit je tv te kijken en hoor je wat in de boom zitten… op naar buiten met de twee camera’s… licht aan en dan woes /woes/ woes (ongeveer het geluid wat het beest maakt als hij wegvliegt met zijn spanwijdte van 1 meter, al dan niet groter). Godver de godver!!! Maar weer naar binnen en 5 minuten later herhaald het hele gebeuren zich weer. Uiteindelijk zijn we hem te snel afgeweest en hebben we toch een plaatje kunnen schieten… In Noosa nog een koala en grote lizard gezien en natuurlijk de nodige blauwe vlinders, knalrode libelles en weet ik niet hoeveel verschillende vogels…
Morgen gaan we voor een paar dagen op pad. We zakken af naar de Gold Coast waar we een nachtje gaan slapen en daarna het binnenland in. Om precies te zijn: Springbrook NP. Daar hebben een houten huisje gehuurd ergens in de Bush bush en daar kunnen we de hele dag hiken, nog meer beestjes spotten en aan ons kleurtje werken. ’s Avonds lekker een vuurtje stoken in het houtkacheltje (ook al is het buiten 27 graden, die kachel gaat aan… al is het alleen al voor het sfeertje en het roasten van mijn Bunya nuts). Daarna misschien via Toowoomba (weten jullie nog? Een paar weken geleden die binnenlandse Tsunami?... Toowoomba) weer naar boven. En daarna heb ik nog zo’n 1,5 week om pa en ma zo ver te krijgen de oceaan in te gaan. Pa heeft zijn grote teen er al in durven steken, dus de eerste stap is gezet ☺.
Volgende keer weer meer!
|
|
|
|
|
|
Deze site heeft 54261 bezoekers gehad sinds 2006-01-20
|
|
|
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
