Hoi iedereen,

Tgaat hier goed hoor, tis nog steeds mega wennen en alles en mot nog ff goed mn draai krijgen, maar dat heeft ff tijd nodig. Heb in ieder geval nu mn eigen appartement dus kan ik me ff lekker terug trekken (zie foto’s van facebook link). Tis nog wel raar hoor in iemand anders zn appartement wonen, maar snel voelt t vast als meer mn eigen stekkie. Er zijn wel gebreken hoor zoals alleen warm water in de douche en internet dat t niet altijd doet, wc bril die los zit, maar dat heeft ook weer zn charmes denk ik dan (ook al kan ik er nog wel eens om vloeken als ik op de wc ga zitten en er weer bijna afval, ;-) ).

Alle mensen zijn hier zo aardig en willen je altijd helpen en meenemen overal naar toe. Ze zijn ook heel erg bezorgd over me, wat wel fijn is hoor, want ik heb altijd iemand om op terug te vallen, maar soms is t alsof ik dan net 5 jaar ben fzo hihihi, maar t komt uit een goed hart en dat weet ik en dat is ook super van ze. De omgeving is denk ik wel mooi, tgene wat ik gezien heb van Yerevan is heel mooi, maar jammer genoeg is er ook heel veel vervuiling van de oude lada’s en sovjet auto’s die ze hier bijna alleen maar hebben en van de rommel en vuilnis die ze op straat gooien. Maar als je hier doorheen kijkt is het zeker wel een leuke stad.

Ook al heb ik nog niet veel gezien, maar dat komt nog wel neem ik aan.

Ben nu druk bezig met schrijven en lezen om een goede experiment opzet te kunnen maken en volgende week dan ga ik fulltime bij de varkentjes werken, dus ben benieuwd. Heb al wel veel mensen ontmoet, maar kan nog niet zo veel gaan doen, omdat ik nog zo veel mot lezen, maar dat komt vanzelf wel. Dit geeft me nu ook ff de tijd om te kunnen settelen enzo.

Oh ik had de eerste paar dagen bij Valentina (een begeleidster) geslapen en haar vader, super lief zijn die joh. Toen ik weg ging naar mn appartement kreeg ik nog flink wat potten met conserven en fruit en groente mee, zodat ik alvast wat had. En die vader zei nog (wat Valentina dan had vertaald) dat ik altijd terug mocht komen en als ik niet meer in Armenië woonde, dat ik dan altijd terug mocht komen en voor een langere tijd bij hun mocht blijve. Oh zo lief dat was echt een opatje die je op de vensterbank kan zetten zo lief. Ook al konden we niet communiceren hij was altijd heel aardig en zorgde er altijd voor dat mn glazen met drank en sapjes vol zaten, als ze leeg waren werden ze meteen bijgevuld en hij propte me flink vol met eten, dus ben daar niks tekort gekomen.

Gister was ik voor de eerste keer alleen met de bus naar school gegaan (zo’n buurtbusje, maar dan uit het jaar 0, waar ze wel 20 man in proppen, en normaal maar 10 in mogen fzo). Ik was veel te vroeg op school dus ben wat gaan lopen en daarna op het plein voor de school ff gaan kijken. Er staan altijd 3 tafeltennistafels waar de gozers, jongens altijd op spelen (nooit meiden, die zijn te opgetut en zijn teveel met hun make up bezig, en geloof me ik overdrijf echt niet, ze lopen altijd in hun zondagse kleren lijkt t wel). Kwam een van die gozers naar me toe en vroeg me (denk ik in ieder geval van de gebaren begreep ik dat) of ik een potje mee kwam tafeltennissen. Dus dat deed ik en was heel gesellie. Voor dat ik t wist stonden er een stuk of 15 armeense gozers om me heen (AHHHH, heel irri, maar blijkbaar ruiken armeense gozers nieuw vlees en dan komen ze op je af). Er kon maar 1 iemand goed Engels en dat was dus ook mn tolk, want ik snapte er niks van van wat ze zeiden. Ze wilden me meteen al meenemen om koffie te drinken en wilde mn telnr. Maar ik zei heb een afspraak (wat min of meer ook was) en ja sorry zei ik heel naief maar heb nog geen simkaart gekocht (wel dus maar ik geef mn telnr echt niet aan die gozers, ook al zijn ze heel vriendelijk, daaaaag). Dus das was ff wennen, wel grappig hoor, maar ik was er al voor gewaarschuwt.

Nou er zijn hier geen plankjes hoor, ik hou niet zo echt van die haakneuzen en vooral niet als ze zo mega plakken. Dus ik blijf hier maar lekker op mezelf en opserveer alles wel dat vind ik wel best.

Oh ik heb nu trouwens al meerdere keren koffie gedronken, maar wel de arabische dan, is koffie met suiker in een klein kopje. Alhoewel ik niet weet of ik dat wel kan volhouden hoor, want gister had ik zelf koffie gemaakt en wou tot lang doorstuderen, maar had teveel op denk (maar 4 kopjes) en was flink misselijk en voelde me beroerd (is nu weer over) dus denk dat dat van de koffie was, aangezien ik dat nooit drink.

Oh het vega zijn is ook niet heel erg makkelijk, ik mis de AH vega burgers enzo, en mot ook nog wat verder in de supermarkt kijken voor goede vervanging enzo. Ik ben daar ook nog niet zo op gefocust en mot nog zo aan alles wennen dat het nog steeds niet zo makkelijk is met alles.

Gister had het hoofd van het international Office (Hovik) me voorgesteld aan een gozer genaamd Hayk (aardige gozer, niet als die andere armeense gozers, maar absoluut geen plankje, gewoon aardig, beetje een watje, maar wel vriendelijk). Die had me gister ff Yerevan mee ingenomen en heb wat dingen gezien, zoals operagebouw, de grote winkelstraten en Republic Square. Dat was wel leuk om wat meer van Yerevan te zien, Zaterdag neemt hij me weer mee met zn zus en dan gaan we meer van Yerevan zien en musea hoppen fzo, dus das wel gesellie. Maar voor zaterdag mot ik nog ff flink studeren!

Oh ik heb ook nog wat foto’s online gezet en die zijn te zien op deze link:

http://www.facebook.com/album.php?aid=34649&l=46f4e&id=554884749

Nou dat was t voor nu dan weer ff, anders schrijf ik zulke lange verhalen en dan haakt iedereen al snel af met het lezen en dat wil ik natuurlijk ook niet.

Tot snel

Knuf

Suusje