Het is moeilijk om een verhaal te beginnen als je in een dag zo veel mee maakt en weet dat je drie weken in te halen hebt... pfff phoe hey.

Okay..  we zten midden in de nacht in een trein naar Vietnam, dat was al lachen, omdat we bij de grens onze gezondheid moesten laten checken, en jaaaa.. mama, papa.. wees niet bezorgd om mij of om Liek, WE ZIJN GEZOND... ja, het koste dan wel 2000 dong, maar we hebben een verklaring dat we gezond zijn.. Iedereen blij, behalve diegene die mijn erfenis krijgt.

Wij dus de grens over in een of andere vlooien tent, want de trein vanaf de grens naar Hanoi, was echt te ranzig voor woorden. Maar ook dat heb ik overleefd en als we terug zijn, kan ik rustig aan mijn dokter vragen wat die rare bultjes toch zijn. (alleen dat de bultjes zelfstandig bewegen is wel eng)

maar wij komen dus geheel gezond aan in Hanoi, eerste wat mij gebeurd, is opgelicht worden door een taxi driver, maar hey, opgelicht worden voor 2 dollar, daar kan ik mee leven.

Als jullie ondertussen afvragen, " waar is liek in dit verhaal",  Die Liep er slaperig achteraan.. gewoon Liek dus.

Wij in Hanoi aankomen...  nou mensen, wat een leuke stad, als je ooit van plan bent om een toeter te kopen, dan moet je hier zijn..  De hele stad is toeter.. eigenlijk het hele land is toeter. toeter hier toeter daar, boeit niet waarom, als je maar toeterd..

Hanoi zelf is weer super, Liek en Gil (vergeet mij niet. ed), hadden een leuk tentje gevonden waar we overzicht haden op de choas die beneden ons afspeelde. En we moeten zeggen, maar dan vrijwillig, dat we uren gefasineerd er naar stonden te staren. Het is niet uit te leggen wat je ziet, scooters en nog meer scooters kriskras door elkaar. (is dus wel uit te leggen. ed.)

Maar het verhaal van onze aannomst in ons hotelletje had ik nog niet uitgelegd, de weg er naar toe is al weer een kantje waard, maar zo is het elke dag wel wat.

We kwamen aan in onze hotel en we mochten eerst even uit slapen voordat we beneden kwamen, er lief.. toch.

Wij beneden komen, en daar zat een goed engels sprekende dame ons op te wachten.. Of wij misschien Cat Ba eilanden wilden bezichtigen en daarna Sapa en dan nog een open bus ticket voor de rest van onze trip.

JAAAAAAAAAAA hAAAAALOOOOOOOO... wij willen zelf uitmaken wat we doen.

Wij de volgende dag naar Cat Ba eilanden toe.

(okay.. even een uitleg.. we dachten dat we dit allemaal niet wilden, maar mevrouw had ons echt verteld dat we dit echt wilden, dus ja, need to say more)

Maar Cat Ba was echt geweldig, daar hebbenin zee gezommen tussen de bergen (ja, vaag he) en we hebben daar Kaj en Anke ontmoet, een nederlands stel die we nu hier in Hoi An zijn.. ook weer tegenkomen.

Ook is daar het  "A-clubje" onstaan, dat zijn wij dus ... met Anke en Kaj en niet te vergeten Tim en Joy.. (ps, Gil vind Joy leuk, maar dat is geheim. ed)

Hey ED, hou jij je bij het corigeren en niet over mijn personelijke wensen gaan uitspreken. bedankt.. zal het even doorstrepen.

Goed, waar waren we.. ojaa.. de boot, was echt heel leuk, maar om nu alles weer op te schrijven, ik zeg ne.. nu even niet.

We hebben trouwens ook op die noot geslapen, was ook leuk en gezopen.. ook leuk.. en touwtje gesprongen.. ook leuk, maar dat verzin ik.

Daarna zijn we op advies van ons vrouwtjem naar Sapa gegaan.. ook heel erg mooi, zie foto's. Daar hebben we 5 uur gelopen, tussen de rotsen....

Weet je wat, ik ga slapen... de lichten zijn al uit hier... en ik krijg pijn aan mijn rug, als ik weer zin heb, vertel ik wel verder... doei