|
Haaa.. mensen die dit nog lezen… ikzelf, mijn vader en liek, (omdat ik zo aandring). Tja wie het verder nog te lezen krijgt, geen idee.
Maar ik had nog een einde beloofd en die ga ik nu op papier zetten, maar dan digitaal, dus zonder papier. Huu?
Goed… waar was ik.
Kan natuurlijk niet meer vertellen waar ik was en hoe het was, dat is allemaal oud. Liek en ik (vergeet mij niet. ED), hebben zo veel mee gemaakt, dat het echt klote is als je thuis bent, echt geen greintje fun is er hier, wat een saaie droog kloterij is het, huu.. sorry iemand zegt iets.. mom
“ja wat”
“nou, mensen vinden dat niet leuk als je dat schrijft”
“wat niet”
“nou, dat Nederland saai is en zo, daar worden mensen niet vrolijk van”..
“oooh, moet ik dan maar vertellen dat het leuk is?”
“is wel beter ja”
Liek en zeker ik, zijn ontzettend blij dat we weer in Nederland zijn.
Huu? Laat ik wat eerder beginnen.
Eerst een paar baal momenten.
- liek en ik hadden ongeveer 1 x per maand een woordewisseling dat ongeveer zo ging: “gil, dat is niet leuk”.. ik zei dan “okay, dan doe ik dat niet.”… Liek: “dan is het goed”.. je kunt de namen Gil en Liek gewoon omdraaien, maakt niet echt veel verschil.
- het elastiekje van mijn onderbroek was lui geworden
- ik kreeg een keer een thee, waarbij er gewoon theedrap (is dat een woord?) in mijn kopje zat.
- Soms liep je echt tegen een muur aan, omdat ze geen woord engels spraken, of ik geen woord chinees, maakt niet uit wie er fout zat, was soms lastig.
- Ik heb geen sambal gezien, dus kon ik mijn bek verbranden aan heet eten, zonder dat ik er sambal aan had toe gevoegd.
- Ik baal dat er te weinig te balen viel.
Zo, wat was er leuk dan, vraag je je misschien af.
Nou.. ik heb daar maar één punt op
1. alles
Waarom ik minder verhalen ben gaan schrijven, was gewoon omdat het in China gewoon makkelijker was om even iets neer te klatsen, je kon typen in je hotel, met een biertje en een sigaretje. Dat ging dus meestal niet vanaf Vietnam.
Ook wen je aan het reizen, hoe mooi en apart je ook doet, je raakt er aan gewend. Pas als je weer terug bent in Nederlandm heb je het gevoel dat wat je deed, best wel mooi was/is. Dan komt de bekende kerel met die moker, die je niet lichamelijk een knal geeft, maar geestelijk, mijn cultuurschok kwam pas, toen ik weer mijn benen zette op neerlands grond. Zelfs naar Bangkok, een stad die mij niet veel boeide, verlang ik weer terug. Ik weet dat ik vaker weg moet, ik weet dat ik vrolijk ben buiten onze grenzen.
Liek, Bedankt dat jij een super reisgenootje was (en ik hoop bent). Ik weet nu, ik ben niet uitgereisd en ik ga waar kapitein Kirk zo geliefd om is, boldly go where just a lotta man has gone before.. kijk en dat is dan weer zo lullig geschreven.
Mensen ik verlaat jullie nu.
Volgende keer neem ik een laptop mee en dan wordt het lachen.
Ik bedankt
1. mezelf (omdat ik altijd naast me stond)
2. Liek (en jij soms ook, … naast jezelf.. was goed he, die rotzooi)
3. mijn ouders (dat weten jullie wel)
4. liek haar ouders. (en jullie ook)
5. de plaatstelijke melkboer.(want zonder jou, was het toch anders gelopen)
6. chinesen (zonder hun, was “Zap de Chinees”, nooit een leuk avondje geweest)
7. russen (hey, niet zo shaggie zijn he <wink>)
8. vietbamezen (ik heb jullie niet allemaal leren kennen, maar goh, wat hadden we het leuk)
9. thaiwanezen (“nee, ik heb geen geld”)
10. mijn broer (zonder jou was ik nog daar.. eikel).. ps. Mijn broer heeft mijn vliegticket naar Nederland betaald.
11. al mijn vrienden.
a. Jij
b. En jij
Okay, als ik iemand over heb geslagen, dan moet je het even zeggen. Voor een leuk bedrag kunnen we je altijd toe voegen.
Conclusie:
Kei mooi man.
|
)
