|
Het verhaal van twee uitverkorenen op hun trektocht door India.
|
 |
Wie? Anne&Myrna, 14, 3TTO, OBC Bemmel.
Waar gaan we heen? INDIA!
Waar precies? Kodaikanal, KIS
Hoelang? 1 Maand
Met wie?
6 leerlingen: Rudie, Dirk, Frank, Thomas, Anne en Myrna
2 leraren: Bram Thielen (+aanhang) en Hans Brenters (+aanhang)
Hoe is dit gekomen? Een meisje uit de 5e is daar op stage geweest. Die school stelde toen voor om een uitwisseling te doen. En natuurlijk zei het OBC ja 
En hebben we er zin in? JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!! 
Wij houden jullie op de hoogte...
x³ Anne en Myrna
|
|
08.09.07- Kodaikanal
|
|
|
De 5-daagse trektocht
09-08-2007
DE 5-Daagse trektocht
Hallo allemaal,
Daar zijn we weer, hier weer een update van de weblog na het bijkomen van een lange reis. Op zaterdag 4 Augustus zijn we met het busje vertrokken naar het station in
Madurai . In
Madurai zijn we begonnen aan onze 5-daagse rondreis door Kovalam en een paar andere kleine stadjes.
Als eerst moesten we op zaterdag 3 uur met de bus reizen naar het treinstation in
Madurai .
Om 11 uur 's avonds vertrok onze trein, dus we hadden tijd genoeg om andere dingen te doen, zo hebben we bijvoorbeeld de tempel bezocht en wat gegeten. Bij de tempel was er een hoop gezeur voordat we er eindelijk in mochten, de schoenen moesten uit, we mochten eerst niet voor half 9 de tempel in en of het allemaal nog niet genoeg was, was er ook nog een fanatieke bewaker die alle tassen moest doorzoeken en zelfs tampons verdacht vond. We hadden ook wel iets meer van de tempel verwacht, want omdat het donker was kon je er niet veel van zien. Daarom was het ook lastig om goeie foto's te maken. Dus na ongeveer een half uur liepen we al weer buiten. Daarna hebben we het restaurant opgezocht dat Lars ons gewezen had, eerst konden we het niet vinden en wouden we ergens anders heengegaan, maar Bram wist zeker dat we het zouden vinden dus liepen we verder. Na 10 minuten hadden we toch het restaurant gevonden, het zag er netjes en verzorgd uit en ze hadden ook een beetje westers eten, zoals spaghetti, friet, kip of een tosti met alleen kaas. Als toetje hadden ze een heerlijke milkshake of een paar bolletjes ijs. Na het eten gingen we richting station waar we onze bagage weer op moesten halen. Nadat we dat gedaan hadden, hebben we nog 2 uur op de trein moeten wachten. Toen de trein eenmaal kwam was het allemaal snel de koffers
erin duwen en zorgen dat je er in zat voordat de trein ging rijden. Dat ging redelijk soepel, terwijl het nog behoorlijk een geduw en getrek was. Na een kwartiertje vertrok de trein en zijn we allemaal in slaap gevallen..
Na een nacht lekker hard geslapen te hebben op de treinbedden moesten we de volgende ochtend om 6 uur opstaan, omdat we om 7 uur aan zouden komen. Iedereen had alles al bij de hand en terug in de koffer gestopt dus we konden in een keer uitstappen. Nou was het alleen nog de bedoeling dat we onze taxi-chauffeurs zouden vinden die ons naar het hotel zouden brengen. Het klinkt misschien makkelijk, maar zo makkelijk was het toch echt niet. Toen we op de trap naar beneden liepen kwamen er 2 kerels aan die beweerden dat ze onze chauffeurs hadden, eerst geloofden we ze, maar daarna begon Bram toch te twijfelen. Cindy had namelijk gevraagd van welk hotel ze waren en toen zei die man allen maar "Aha". Dus Bram besloot om nog een keer het hele station af te lopen om te kijken of onze taxi-chauffeurs echt niet ergens stonden, maar hij kon ze niet vinden dus zijn we met die andere twee meegereden. Toen we er bijna waren gebaarde een man met een auto dat onze chauffeur moest stoppen en bleek dat de twee mannen die zeiden dat ze onze chauffeurs waren het toch niet waren. De man besloot om voor ons uit te rijden naar het hotel zodat we zeker wisten dat we aankwamen.
Toen we eenmaal bij ons hotel ' Golden Sands' aankwamen werd niemand er echt vrolijk van. Het water van het zembad was groen, we hadden harde bedden en voor warm water moest je naar de receptie bellen. Nadat iedereen 5 minuten een zeikbui had gehad en we hoorden dat je wel gewoon in het zwembad kon zwemmen (dat groene kwam van het regenwater en daar reageert chloor zo op) en dat je er niet ziek van zou worden was de lucht weer behoorlijk geklaard. Iedereen had meteen die middag de spullen uitgepakt en de bikini aangetrokken om lekker te gaan zwemmen en afkoelen in de warme zon. 'S avonds hebben we gewoon lekker kip met friet in het hotel gegeten, nog even gepraat en zijn toen uiteindelijk allemaal gaan slapen omdat we toch wel heel erg moe waren..
Na een dagje lekker uitrusten werd het tijd dat we wat van de omgeving te zien kregen, dus had Bram een boottocht van 5 uur over de 'Allepey backwaters'. Eerst was het de bedoeling dat we iets meer als 3 uur in de auto zouden zitten maar dat werd bijna 5 uur. Ondanks dat de chauffeurs niet goed waren in de tijd inschatten, reden ze wel fijn. We hebben al veel slechtere chauffeurs ervaren en deze chauffeurs reden lekker rustig maar toch goed door.
De boot was zeker de moeite waard. We hadden een hele mooie woonboot met bediening voor ons alleen. We hebben 5 uur een beetje gelummeld, om ons heen gekeken. Het was heel mooi, maar wel veel van hetzelfde. We hadden ook nog een lekkere lunch en verse ananas. Myrna maakte nog de geniale fout om 'ennenes' te zeggen ipv pineapple toen ze aan een man gingen vragen of hij hem wilde snijden. Het was zeker de moeite waard en toen we weer terug kwamen gingen we in het hotel eten. Het was echt lekker (ook al hadden we niet zo'n honger meer): kip/vis met friet. Haha, hoezo Hollands?
De volgende dag moesten we weer vroeg op voor een uitstapje naar een Olifanten trainingscentrum. Bram had het zo geregeld dat we naar die olifanten zouden gaan, daar even rond zouden kijken en dan konden we teruggaan wanneer we wilden, maar waarschijnlijk zouden we voor de middag weer thuis zijn. Dan konden we 's middags weer een beetje rondhangen. De olifanten waren echt mooi om te zien. Er waren 3 grote en 1 kleintje van 3 maanden. Ondanks dat ze vastzaten en bijna geen kant opkonden was het toch mooi om te zien, en iedereen was vooral weg van de kleine. We mochten de olifanten bananen voeren en daar hebben we veel foto's van. Het kleine olifantje deed ons echt denken aan Jungleboek, en hij was echt grappig, heel speels. Na een poosje gingen we nog even bij een groepje geiten kijken, waar we voor het eerst in ons leven een gevlekte geit hebben gezien. Daarna waren we wel uitgekeken en gingen we terug. Die middag hebben we een beetje gezwommen en die avond aten we in een restaurant bij de zee. Eerst keken we even op de boulevard voor souvenirs, en je kunt wel merken dat het hier toeristisch is omdat alles stukken duurder is. Er zijn wel hele mooie dingen bij, en de zee (bijna zonder strand omdat het water heel hoog staat) is heel mooi. Er zijn een paar mini-eilandjes en een baai met een vuurtoren erop. Die hadden we ook nog kunnen bezoeken maar daar hadden we geen tijd meer voor. Na het eten natuurlijk nog even nagepraat, en toen lekker gaan slapen.
De volgende dag gingen we 's ochtends een paleis bezoeken. Het Padmanabhapuram paleis, wat het het op-1-na grootste houten paleis in heel Azieis, en het was wel heel mooi om te zien. We moesten net als in de tempel onze schoenen uit en apart betalen voor camera's. Daarna werd je via bordjes door het hele paleis geloodst. In sommige van de vele kamers stond iemand die iets over de kamer vertelde. In iedere kamer stond weer iemand anders, wat weer herinnert aan de economische vooruitgang.
Het paleis is rond 1600 gebouwd, en iedere kamer had weer iets anders aparts. 1 slaapkamer had iets met Nederland te maken, wat wel heel leuk was. Er waren heel veel mooie plafonds met veel bloemen en er was heel veel te zien.
Na het paleis gingen we terug naar het hotel om te zwemmen in het zwembad. We gingen eerst spullen pakken en daarna souvenirs halen bij de strandwinkeltjes. Daarna gingen we pizza eten, wat heel snel moest omdat we om kwart voor 6 terugmoesten naar het hotel. Toen we weggingen stonden alle mensen van de bediening er om ons uit te zwaaien. Tsja, wat kunnen we zeggen, we zijn nou eenmaal bijzonder. Toen gingen we naar het station waar we deze keer probleemloos de goede trein en de goede plaatsen hadden. We hadden weer een nachttrein, en we gingen lekker slapen. Om half 5 bleek opeens dat we er eerder uit moesten dus ging Bram iedereen wakker maken want we moesten er snel uit. Dus wij allemaal snel schoenen aan en spullen pakken en de trein uit. Na even wachten op onze taxi werden we in minder dan 3 uur teruggereden naar KIS. Bij KIS aangekomen was iedereen doodop, en na een ontbijt moesten we naar een dorm om daar de spullen te dumpen en te douchen. Na een lekkere douche gingen wij souvenirs halen rond 10 uur, en daarna lunchen en aan de weblog werken.
Dat was het (bijna) live verslag van Anne en Myrna vanuit India, terug naar de studio.
xx Anne en Myrna
|
|
|
|
08.02.07- Kodaikanal
|
|
|
Hiken
31-07-2007
Hiken
Hee allemaal..
Voor vandaag was er een hike gepland, dus hoefden we niet naar school. We hadden om 10 uur bij de poort van de school afgesproken en iedereen was ruim op tijd klaar behalve Thomas natuurlijk, omdat hij weer eigenwijs was om tot het laatste moment te wachten met zijn lenzen in de vloeistof te doen. (die bij hem dan 10 minuten erin moeten staan voordat hij ze in kan ) Dus wij waren alvast gegaan. Toen we daar aankwamen stonden bram en de gids er al. Iedereen was klaar voor vertrek, maar we konden nog niet gaan want we moesten eerst wachten op Thomas. Een kwartier zitten en bij de bakker broodjes halen later kwam Thomas eindelijk aangelopen en heeft Bram hem eens even goed uitgelegd dat 10 uur ook echt 10 uur is en niet later. Na dit alles konden we eindelijk gaan.
Eerst moesten we 20 minuten bergafwaarts lopen tot de hike eindelijk kon beginnen. We moesten door smalle steile paadjes omlaag en verschillende van ons gleden daar uit omdat het erg glad was. Het uitzicht was echt geweldig, maar het kon nog beter. Nadat we helemaal naar beneden waren gelopen moesten we door een bos omhoog en kwamen we bij een plek uit waar je een geweldig uitzicht had. Je zag alle steile bergen en de wolken er tussen in, te mooi om te beschrijven eigenlijk. Ook kon je aan een kant kilometers ver kijken, zo bijzonder! Dit is iets wat je echt zelf mee moet maken. Zelfs op de foto's zie je niet hoe mooi het was.
Na een tijdje zitten en uitrusten besloten we om weer terug te gaan, want anders waren we niet voor 1 uur op school en was de gids niet op tijd voor zijn volgende afspraak. Toen we eenmaal weer in het bos liepen kregen Anne en Myrna het toch wel een beetje benauwd wat waarschijnlijk door de hoogte kwam. Dus zijn we maar even gestopt om op adem te komen. Na een klein uurtje verder gelopen te hebben kreeg Anne het steeds benauwder en begon ze te hyperventileren doordat ze bijna geen lucht meer kreeg, gelukkig was Myrna er ook bij en die wist precies wat ze moest doen zodat Anne weer bij adem kwam. Na 5 minuutjes voelde ze zich alweer iets beter, maar er werd toch besloten dat Anne en Myrna meegingen met de bus, samen met Bram. Dat was wel jammer, want we waren er bijna, maar met de bus reizen was ook een hele ervaring.
We stonden daar in die bus tussen alle Indische mensen en die mensen maar raar kijken. In de bus hebben ze gewoon 3 verschillende mensen die alles regelen, 1 stuurt, 1 toetert en de laatste gaat rond met kaartjes die hij knipt als je betaald hebt. De bus was zo goedkoop iets van 16 rp met zijn vieren dat is gewoon maar 24 cent. De busschauffeur heeft een pook van wel 1 meter lang die net niet in het gangpad komt en echt een heel groot stuur. Onderweg kwamen we de jongens nog tegen die wel doorgelopen waren, Dirk en Frank voorop en 10 meter daarachter de gids en Thomas. Na 5 minuutjes in de bus waren we weer bij de school, daar was het wachten op de jongens, eten, terug naar rock cottage, douchen, eten, en vanavond gaan we film kijken en slapen..
Xx Anne&Myrna
Om de foto's van onze hike te bekijken ga dan naar:
http://www.mijnalbum.nl/Album=THTYQD6W
Ook heeft Myrna haar eigen fotopagina waar al haar albums op staan:
http://www.myrna-india.mijnalbums.nl
|
|
|
|
07.30.07- Kodaikanal
|
|
|
Economie
Economie
India is een ontwikkelingsland, dat weten de meesten wel. Maar je kunt wel duidelijk zien dat er ook echt ontwikkeling is. Overal zie je tekenen dat de economie probeert te verbeteren. Er is ontzettend veel armoede, maar er zijn ook ontzettend veel middenklassers met een behoorlijke baan, huis en auto. Je kunt aan veel dingen merken hoeveel India de economie aan het verbeteren is. Dit gebeurt vooral in de diensten-sector.
Banen:
Je merkt dat ze echt voor ieder klein dingetje een baan maken voor mensen. Overal lopen superveel bedienden voor de kleinste werkjes. In het hotel in Chennai beijvoorbeeld: In het restaurant liepen 12 man rond terwijl er in
Nederland daarvoor 3 of 4 zouden zijn. Er waren aparte mensen voor de baggage, veel schoonmakers, tuinierders, etc. Ook zitten er in iedere grotere taxi en bus 2 bestuurders: 1 om te sturen en 1 om te toeteren! De bussen hier zijn heel ouderwets, met een hele grote pook. Daar werkten zelfs 3 mensen bij: 1 bestuurder, 1 toeteraar en 1 kaartjesknipper.
Ook vertelde Lars, de contactpersoon, dat veel bedelaars het bedelen niet gewoon als laatste redding zien, maar als normale baan. Ook zij gaan iedere dag werken, alleen zitten ze niet achter een bureau maar proberen ze rijke mensen en toeristen zover te krijgen dat ze geld geven. Ook zie je veel bedelaars die kinderen meenemen. Lars zei: “Die mensen geef ik nooit iets, vooral onder schooltijd niet. Kinderen horen gewoon op school te zitten en niet te helpen om zielig te lijken voor geld”.
Een van de mensen op school hier vertelde ons gisteren dat de leraren hier eigenlijk vastzitten aan hun baan. Sommige leraren zouden heel graag naar Europa (of een ander werelddeel) willen om les te geven, maar voor hun is dat erg moeilijk. Want met het salaris dat ze hier krijgen, kunnen ze hier wel rondkomen, maar het is absoluut nooit genoeg om een huis en een auto te betalen in een ander land. Sommige leraren hebben dit al weleens geprobeerd maar na enkele weken zijn ze weer teruggekeerd naar deze school, omdat ze gewoon echt niet rond konden komen. Een enkeling zal het lukken, maar de meesten komen toch weer terug. Hier op school lopen ook echt superveel vrouwen rond die aan het vegen zijn. In Kodaikanal zelf ook. Overal zie je vrouwen aan het vegen: het gras, de paden, de straat. Best nutteloos, maarja het is een baan.
Salaris
Net als in Nederland verdienen ook veel mensen hun geld door op de markt groenten en andere levensmiddelen te verkopen. Maar vergeleken met Nederland is het geld dat ze in totaal verdienen eigenlijk niks. Neem bijvoorbeeld armbanden, die zijn hier 10 rp. voor 6 stuks (dat is dus €0,20), terwijl je daar in Nederland gewoon €5,- voor betaalt, soms iets meer of minder, maar toch. Eigenlijk is het heel moeilijk om het salaris van Nederland en India te vergelijken, want met wat mensen hier per maand verdienen kunnen ze hier makkelijk rondkomen, maar in Nederland zouden ze daar veel te weinig aan hebben. En mensen in Nederland kunnen niet met datzelfde bedrag rondkomen, omdat bij ons gewoon alles veel en veel duurder is. Dat is ook de reden waarom alles voor ons zo goedkoop is hier.
Onderwijs:
Onderwijs is hier gratis, maar toch zijn er veel kinderen die niet naar school gaan. Veel kinderen moeten helpen met hun ouders met werken, en kunnen daarom niet naar school. Je ziet ook dat veel bedelaars kinderen gebruiken om zieliger te lijken. Dit is echt verschrikkelijk, maar er is niks aan te doen want die ouders beslissen dat zelf. De kinderen hier op KIS hebben allemaal behoorlijk rijke ouders want het is een hele dure school. Deze kinderen zijn ook behoorlijk serieus met school bezig, of hun ouders zijn dat. Er wordt hier op school veel gesproken over ‘verwachtingen’. Als ze zeggen dat ze iets verwachten betekent dat gewoon dat dat moet. Het onderwijs niveau van wordt steeds hoger en er zijn steeds meer opgeleidde mensen. Vooral met computertechniek zijn Indiers heel goed, en worden ze steeds beter. (Op school krijgen ze hier ook les in, op dit moment wordt er dan ook achter ons computerles gegeven.)
Xx Anne&Myrna
|
|
|
|
07.30.07- india
|
|
|
Dansen, Bidden en Shoppen
30-07-2007
Dansen, Bidden en Shoppen
Dansen
Gisteravond was er een ‘canteen’. We hadden er al veel over gehoord maar wisten nog niet goed wat we moesten verwachten. Het is een soort schoolfeest, dat wisten we. Maar we hadden geen idee hoe de muziek, de mensen en de zaal zouden zijn. Nou het bleek best leuk te zijn. Er werd half om half slechte en goede muziek gedraaid, en we hebben lekker gedanst. De zaal was ongeveer even groot als bij ons de aula, maar hier was het halfvol, terwijl het op het OBC altijd stampvol is. Buiten stonden mensen eten en drinken te verkopen, en daar zaten hele lekkere dingen tussen. Buiten hingen ook veel mensen rond. Ook kwamen we erachter dat ze 2 verschillende canteens tegelijk hadden. 1 voor de ouderen en 1 voor de jongeren. Wat hier total anders was was de manier van muziek draaien. Ze zetten als het lied nog bezig was ineens de muziek uit en kondigden dan het volgende liedje aan. Bij ons laten ze het in elkaar overlopen. Ook duurde het maar tot half 10/10 u. Bij ons duurt het meestal tot 12u, soms half 1. Toen ik data an Divija vertelde zei ze: ‘ Oh My God!!’ Wat ons nog meer opviel was dat net als bij alle andere dingen jongens en meisjes heel erg gescheiden waren. Als er een paar gemixt waren was dat een uitzondering. Maar ondanks alle andere dingen waren er ook dingen hetzelfde, zoals sommige muziek. We hebben echt schik gehad. Na de canteen had Lars georganiseerd dat we met zijn 4en (Anne, Angshu Myrna en Divija) in Divija’s dorm konden slapen. Dat was ook erg gezellig. We gingen eerst eten (eten om 11 uur ‘s avonds, vonden wij ook vreemd maar hier was het heel normaal want er liepen steeds meiden in en uit om eten te pakken). Hele scherpe (maar lekkere) soep, en noedels. Ook hadden we hele lekkere koekjes. We gingen ‘Love Actually’ kijken, maar na een uur moesten Anne en ik het toch opgeven want onze ogen vielen dicht. We waren te moe, dus gingen we maar slapen.
Bidden
Vanochtend gingen we naar de kerk. We moesten toch minstens 1 keer kijken hoe het er hier aan toe ging en omdat we de komende weekenden weg zijn, gingen we vandaag.
Om kwart voor 9 stonden we op en om kwart over 9 waren we bij de kerk.
Om half 10 begon de mis, en we hadden Hans en Lieke net gemist want die waren om kwart voor 9 vertrokken. Gisteravond hadden we al afscheid genomen. Lars (de contactpersoon uit Duitsland) was de pastor, en een paar van de Duitse uitwisselingsstudenten deden een lezing. Er was een koor van mensen uit het personeel van de school, en ze zongen best goed. Er waren veel mensen. Het was wel allemaal heel langdradig, want het ging over het onderwerp: ‘Ask, Seek, Knock’. De hele mis stond dan in dat thema. Dirk is de enige die 1 keer per maand naar de kerk gaat. De rest gaat of alleen met kerstmis, of nooit. Het leek best veel op de Kerst-mis bij ons. Veel preken, een paar keer opstaan om te bidden, en een paar lezingen. Lars deed 1 hele lange preek waarin hij aan de hand van het thema Jezus en de discipelen met ons en het dagelijks leven vergeleek. Dat was best mooi, maar duurde wel superlang. Na de mis bleven veel nog voor thee en koekjes. Wij gingen onze slaapspullen ophalen bij Divija.
Shoppen
Nadat we onze spullen in Rock Cottage gedropt hadden namen we met Bram de reisplanning voor de rest van de maand door. Daarna kwam Deep nog langs. Ook hebben we een nieuw persoontje in het huisje zitten: Ben. Een Amerikaan die zaterdag ineens werd gebracht en zei: Ik moet hier de komende tijd wonen. Alleen Anne en ik waren thuis, en wij gingen weg. Toen de jongens thuiskwamen van de Canteen, had hij ineens staan douchen dus waren ze wel even geschrokken dat er een vreemde in huis aan het douchen was. Maar goed, nadat Deep weg was en we alles doorgenomen hadden gingen we naar de markt. Het is echt ongeloofelijk, wat je ziet, hoort en ruikt. Het is een lawaai van jewelste en er hangt een geur van allerlei kruiden, poep en plas, koeien en benzine. Er rijden gewoon motoren terwijl het poepdruk is. Overal zijn er mensen aan het schreeuwen en praten. Er wordt vanalles verkocht: Van kruiden en bananen tot slippers en klokken. Echt geweldig om te zien. Myrna kocht 6 armbanden, waarvan er 4 binnen het uur gebroken waren, en een ketting. De markt was een lange weg met allemaal mensen die met spullen op kleden zitten en sommige echt kraampjes. Ook was er een soort plein waar kraampjes stonden. Tussen alle mensen liepen ook superveel bedelaars en koeien. Daar heeft Myrna een paar foto's van gemaakt. Myrna had echt superveel foto's want het is zo bijzonder. Maar eigenlijk heb je na een paar foto's al een behoorlijke indruk. Het is niet te geloven hoe die markt was, je moet er bij zijn om te merken wat een drukte het is. Het was echt leuk om een keer zo'n typische Indische markt mee te maken, en ook dit heeft indruk gemaakt...
Xx Anne en Myrna
|
|
|
|
07.30.07- Kodaikanal
|
|
|
Weeshuis
29-07-2007
WEESHUIS
Tot gister hebben we niet zo heel veel bijzondere dingen gezien. Maar daar kwam voor ons gister verandering in. We zijn namelijk met SoEX (Social EXperiences) naar een weeshuis geweest. SoEX is iets wat iedere leerling hier moet doen. Dan moet je dingen bezoeken als weesuizen, bejaardentehuizen, helpen met klusjes als bomen kappen, etc. Daar krijg je dan credits voor. Wij wilden per se een keer mee, en Lieke vertelde dat zij meeging naar een weeshuis. Dus mochten wij mee naar dat weeshuis. We gingen met een heel klein groepje en kregen koekjes en wat speelgoed voor de kinderen mee. Dit weeshuis is volkomen afhankelijk van donaties en hulp van KIS.
Toen we daar aankwamen moesten we eerst de schoenen uit voordat we naar binnen gingen. Het was eenbest groot maar kaal gebouw. Er is bijna geen meubilair en de kinderen zitten en slapen gewoon op de grond. De kinderen waren heel blij dat we er waren. We gingen eerst buiten spelen omdat het weer zo mooi was. De kinderen liepen allemaal op blote voeten op harde keien. Er waren nu ongeveer 40 of 50 kinderen, maar in total zaten er 86! Ze hadden wat speelgoed als springtouwen, ballen, cricket, etc. De kinderen pakten je meteen vast en trokken je mee om te spelen, of ze kwamen heel lief je naam vragen. Ze kenden maar een paar woorden Engels, dus het was lastig communiceren, maar het spelen ging hartstikke goed. Omdat we koekjes bij ons hadden, bedacht Lieke dat we goed konden koekhappen. Dat was een hartstikke leuk idee en de kinderen vonden het helemaal geweldig. Ook moesten we natuurlijk een paar foto’s maken, en zodra de kinderen dat zagen wilden ze allemaal op de foto. Daarna gingen we ze terugkijken en ze vonden het fantastisch om zichzelf op de foto te zien. We hebben echt superveel foto’s gemaakt, maar alleen de allemooisten bewaard. Ze konden er echt geen genoeg van krijgen. Ook gingen de meisjes liedjes zingen met een dansje er bij. Dat was zo leuk! Wij gingen ze een stukje van ‘In de manenschijn’ leren.
1 van de meisjes pakte op een gegeven moment Myrna’s hand vast en zat echt zo te kijken van: ‘Hmmm, interessant, dat is een andere kleur dan mijn hand’. Ook leerden de meisjes on seen soort ‘box’. Eerst met je pink en duim tegen elkaar aan en dan een hand geven.
Na het buitenspelen gingen we naar binnen. De kinderen vormden vanzelf 2 kringen, jongens en meisjes. Ze kregen allemaal een bekertje thee en een paar koekjes. Ze mochten allemaal 4 koekjes, en omdat we met een stuk of 6 aan het delen waren gaven we een paar keer te veel. Het was verbazingwekkend om te zien hoe eerlijk ze waren want ze zeiden netjes dan dat ze al hadden. In
Nederland hadden ze het aangepakt en de anderen stiekem laten zien dat ze meer koekjes hadden. Na de thee kregen ze allemaal een blaadje en er warden wat potloden, wasco en stiften uitgedeeld. Ook hadden ze een paar kleurboeken, maar i.p.v ze in te kleuren tekenden ze de kleurplaten na. Er zaten echt een paar kinderen bij die heel goed konden tekenen! Rond half 12 moesten we weer weg, en toen kwamen alle kinderen hun tekening brengen. Dat was zo’n mooi gebaar, iets mooiers kun je je niet voorstellen. Het is zo mooi dat ze allemaal helemaal niks hebben, en toch willen geven aan anderen. Toen we weg moesten was het wel even moeilijk. Ze vonden het heel jammer dat we weggingen, en wij vonden het jammer dat we weg moesten.
Deze ervaring is verreweg het meest indrukwekkende wat we tot nu toe hebben gezien in . Natuurlijk hebben we al veel gelezen en gezien over weeskinderen, maar om het echt te zien dat breekt echt je hart. Deze kinderen waren zo lief, juist omdat ze niks hadden waren ze goudeerlijk en heel, heel lief. Het is prachtig om te zien hoe zulke kinderen blij zijn met de kleinste dingen. Dingen die voor ons heel normaal zijn zoals douchen, 3 keer per dag een goede maaltijd, speelgoed, internet, noem het maar op. En deze kinderen zijn al blij met een springtouw en een blaadje met een potlood. Deze ervaring heeft heel veel indruk gemaakt op ons, en we zijn ook van plan om een poging te wagen om de kinderen te helpen. We proberen bij ons op school een project op te zetten om de lokale weeshuizen te steunen. Er is maar heel weinig nodig, om de weeshuizen ontzettend te steunen en de kinderen een toekomst de geven. Ook willen we contact houden met de SoEX-leidster hier op school, zodat we de foto’s op kunnen sturen. We gaan zeker proberen om te helpen, en willen ook later deze week nog een keer mee naar een ander weeshuis.
Tot snel!
Xx Anne en Myrna
|
|
|
|
|
)
