dag 20   31 juli

Een nieuwe schoolweek is weer begonnen, en om het niet te eentonig te laten worden zullen we niet meer over het dagelijkse gebruik van opstaan, naar school, croissantje bij Fay's, voor de kachel en slapen hebben . Dit is ovrigens de laatste week school die we hebben. Zaterdag ochtend gaan we met Bram en Cindy een vijf daagse trip door maken waar we een beetje meer cultuur op kunnen snuiven. Zelfs bij het zwembad liggen in ons hotel is onderdeel van het schema .  Wij mogen tenslotte toch ook wel een beetje vakantie hebben of niet soms?! Maargoed we hebbend dus nog maar 1 week school. Gelukkig wou Bram nog heel graag een hike doen, zo gezegd zo gedaan. Dinsdag morgen moesten we om stipt 10 uur voor de poort van KIS (de school) staan. Maar 10 uur klinkt als uitslapen in onze oren. Het ontbijt moest dan ook heel vluchtig gebeuren. Maar zoals iedereen weet is niks of niemand in staat om ons tegen te houden om  toch om 10 voor 10 bij de poort te staan. Nog even naar de bakker voor wat broodjes voor onderweg. Om 10 uur begon de moeilijke wandeling door het meest onherbergzame gedeelte van Kodai. Na een Stijle afdaling door de sloppenwijken (daar leek het in ieder geval op) gingen we langzaam aan het bos in. Daarna een stukje echte bush bush waar je zelf niet zou weten dat er een pad was, maar onze gids Peter wist het gelukkig allemaal wel. Tot slot een klein stukje naar beneden glijden en glibberen. Maar het resultaat was ongelooflijk. Een prachtig uitzicht tussen de bergen door naar het laag gelegen gedeelte door echt prachtig gewoon. Helaas is het een feit dat als je naar stijl naar beneden gaat, je ook weer stijl omhoog moet. Het eerste stuk door het bos heeft iedereen meegelopen, maar op een gegeven moment kon je bij de bushalte wachten voor de bus zodat je het laatste stuk niet door de stad heen hoefde te lopen. Sommige van ons namen  de bus. Ook een hele ervaring bleek achteraf. Met zun zessen voor 24 eurocent (12 rupees). De echte bikkels gingen door, wat later het stijlste stuk van alles bleek te zijn. Eenmaal terug op school was er lunch en daarna hebben we de rest van de dag lekker liggen uitrusten. Anne en myrna hadden het tijdens het wandelen al heel zwaar en voelden zich eenmaal weer thuis helemaal niet lekker.

Het was weer een enorm leuke hike waar we echt van alles gezien hebben. We hebben ondertussen nog een gast in huis. Een 2 meter lange amerikaan van 21 jaar. Echt een toffe gozer. Hij heeft een laptop mee en DVD's dus elke avond is voor ons filmavond.